Nauka i zarządzanie

Klucz to potęgi

Nauczyciel

Kategoria: Bez kategorii, Tagi: , , , , , , , ,

Nauczyciel Życie każdego człowieka różni się tak samo jak różnią się od siebie poszczególni ludzie. Jednak mimo tych różnic są pewne elementy, które zespalają nas wszystkich i powodują, że wszyscy w pewnych momentach przezywamy to samo a jednak coś innego. Mowa tutaj o pewnych czynnościach, które wykonujemy co dziennie w tym samym czasie. Chodzi chociażby o chodzenie do pracy, do której większość osób chodzi o tej samej porze albo o szkole, do której uczęszczają wszystkie dzieci, o tych samym lub podobnych porach i przezywają w szkole mniej więcej to samo. Oczywiście nie chodzi tutaj o to, co dzieje się we wnętrzu każdego z nas, ale o pewne zewnętrzne aspekty. Wszyscy idą do szkoły, uczą się, siedzą w ławkach później mają przerwę i tak dalej. Chodzenie do szkoły dla większości uczniów nie jest przyjemne, przynajmniej w pewnych momentach życia, bowiem na początku dzieci zwykle chętnie chodzą do szkoły. Szkoła to dla nich nie najlepsze miejsce, ale każdy do tej szkoły musi chodzić i musi jakoś ją przejść, by w późniejszym życiu cieszyć się błogą wolnością i robić to co mu się żywnie podoba. Każdy nauczyciel ma swój charakterystyczny sposób nauczania czy zachowania, bowiem każdy nauczyciel to przecież przede wszystkim człowiek, który charakteryzuje się pewnymi cechami, ma pewną osobowość temperament i przede wszystkim podejście do życia i do ludzi. Jednak obojętnie jaki by nauczyciel nie był, to oczekuje się od niego przede wszystkim tego, aby był wzorem do naśladowania. Nauczyciele muszą dawać swoim zachowaniem dobry przykład, bowiem dzieci często uczą się przez naśladownictwo. Jeśli będziemy przekazywać pewne informacje, a nie będą one pokrywały się z naszymi czynami to w jaki sposób niby mielibyśmy w ogóle czegokolwiek dobrego nauczyć. Dlatego nauczyciele, którzy są przede wszystkim wzorami do naśladowania, tak samo jak rodzic,e którzy są z dziećmi od samego początku muszą wiedzieć, co się kryje za odpowiednim zachowaniem i w jaki sposób do dzieci podejść aby uzyskać zamierzone efekty ,a przynajmniej część z tych efektów. Nauczyciel spędza z dziećmi połowę swego życia więc lepiej bay miał z nimi dobry kontakt.

Behawioryzm

Behawioryzm Behawioryzm jako kierunek w psychologii powstał w USA w XX wieku jako odpowiedź na założenia psychoanalizy. Jego najwybitniejsi reprezentanci – Pawłow, Skinner czy Watson uznali, że zainteresowanie psychologów powinno ograniczać się do tego, co można zmierzyć. Dlatego posługiwali się metodami eksperymentalnymi, zostawiając w cieniu to, co wiąże się z subiektywnym światem zjawisk psychicznych. Uznali, że ludzkimi zachowaniami nie rządzą jakieś wewnętrzne procesy psychiczne, ale wyuczone zachowania na określone bodźce. Na bazie tej tezy zrodziły się podstawowe paradygmaty behawioryzmu, czyli warunkowanie klasyczne i warunkowanie instrumentalne, ukazującą podatność człowieka na kojarzenie bodźców i gotowość do powtarzania tych zachowań, które zostały pozytywnie wzmocnione. I choć czasami uważa się, że behawioryści nie doceniają ludzkich fenomenów psychicznych, redukując istotę człowieka do zwierzęcia, które jedynie poddaje się pewnym bodźcom, to teorie behawioralne okazują się skuteczną metodą walki z niektórymi zaburzeniami, zwłaszcza lękowymi. Za twórcę psychologii uznaje się Wilhelma Wundta. Ten niemiecki psycholog i filozof, a zarazem pierwszy reprezentant psychologii eksperymentalnej, w 1879 roku na uniwersytecie w Lipsku powołał do istnienia laboratorium psychologiczne. I choć człowiek był przedmiotem zainteresowania nauki od wielu wieków, dotychczas dotyczyło to głównie dziedzin filozoficznych i nie miało charakteru empirycznego. To właśnie Wundt stwierdził, że zadaniem psychologii powinna być analiza wewnętrznych procesów charakterystycznych dla gatunku ludzkiego, a taki wgląd w stany psychiczne przyjął nazwę introspekcji. Kontrowersje wokół tego czy proces takiej analizy może być świadomy, doprowadził do rozwoju kolejnych koncepcji psychologicznych, które dziś są o wiele bardziej popularne niż pierwotne założenia Wilhelma Wundta. Warto też wiedzieć, że psychologia jest nauką interdyscyplinarną i zarówno w teorii, jak i w praktyce, czerpie z dorobku socjologii, filozofii, biologii czy antropologii. Zaliczą się ją do nauk humanistycznych i społecznych.