Nauka i zarządzanie

Klucz to potęgi

Behawioryzm

Behawioryzm Behawioryzm jako kierunek w psychologii powstał w USA w XX wieku jako odpowiedź na założenia psychoanalizy. Jego najwybitniejsi reprezentanci – Pawłow, Skinner czy Watson uznali, że zainteresowanie psychologów powinno ograniczać się do tego, co można zmierzyć. Dlatego posługiwali się metodami eksperymentalnymi, zostawiając w cieniu to, co wiąże się z subiektywnym światem zjawisk psychicznych. Uznali, że ludzkimi zachowaniami nie rządzą jakieś wewnętrzne procesy psychiczne, ale wyuczone zachowania na określone bodźce. Na bazie tej tezy zrodziły się podstawowe paradygmaty behawioryzmu, czyli warunkowanie klasyczne i warunkowanie instrumentalne, ukazującą podatność człowieka na kojarzenie bodźców i gotowość do powtarzania tych zachowań, które zostały pozytywnie wzmocnione. I choć czasami uważa się, że behawioryści nie doceniają ludzkich fenomenów psychicznych, redukując istotę człowieka do zwierzęcia, które jedynie poddaje się pewnym bodźcom, to teorie behawioralne okazują się skuteczną metodą walki z niektórymi zaburzeniami, zwłaszcza lękowymi. Za twórcę psychologii uznaje się Wilhelma Wundta. Ten niemiecki psycholog i filozof, a zarazem pierwszy reprezentant psychologii eksperymentalnej, w 1879 roku na uniwersytecie w Lipsku powołał do istnienia laboratorium psychologiczne. I choć człowiek był przedmiotem zainteresowania nauki od wielu wieków, dotychczas dotyczyło to głównie dziedzin filozoficznych i nie miało charakteru empirycznego. To właśnie Wundt stwierdził, że zadaniem psychologii powinna być analiza wewnętrznych procesów charakterystycznych dla gatunku ludzkiego, a taki wgląd w stany psychiczne przyjął nazwę introspekcji. Kontrowersje wokół tego czy proces takiej analizy może być świadomy, doprowadził do rozwoju kolejnych koncepcji psychologicznych, które dziś są o wiele bardziej popularne niż pierwotne założenia Wilhelma Wundta. Warto też wiedzieć, że psychologia jest nauką interdyscyplinarną i zarówno w teorii, jak i w praktyce, czerpie z dorobku socjologii, filozofii, biologii czy antropologii. Zaliczą się ją do nauk humanistycznych i społecznych.

Energia atomowa

Kategoria: Bez kategorii, Tagi: , , , , , , ,

Energia atomowa W Polsce są wielkie obawy co do energii atomowej po katastrofie z Czarnobyla sprzed ponad 20 lat.Energia atomowa lub inaczej jądrowa to energia uzyskiwana z rozszczepiania jąder pierwiastków. Najwięcej energii uzyskuje się z dosyć ciężkich jąder atomów. Reakcja rozszczepiania jąder w sposób kontrolowany w elektrowni atomowej prowadzi do wytworzenia prądu. Niestety takie wytwarzanie energii ma swoje wady. Nie zanieczyszcza środowiska w sposób bezpośredni, ale należy specjalnie składować odpady radioaktywne, aby nie skaziły wód czy gleby. Jest to istotny problem, jednak przy odpowiedniej polityce nie jest to niebezpieczne. Energię atomową wykorzystuje się też bezpośrednio na statkach podwodnych, czy lotniskowcach. Napęd atomowy jest wydajny i sprawia, że łódź atomowa może bardzo długi czas nie wynurzać się. Z kolei napęd atomowy w lotniskowcach jest bardziej ekonomiczny niż napęd na tradycyjne paliwa kopalne. Lotniskowce mają takie rozmiary i taką wagę, że trzeba byłoby zastosować wiele potężnych silników spalinowych, które spalałyby niewyobrażalne ilości paliwa na raz. Przykładem zastosowania energii atomowej jest Francja, która aż ok. 80 % prądu produkuje z atomów, co ograniczyło wydzielanie CO2 do atmosfery. Polska ma stosunkowo dobre warunki geotermalne.Energia geotermalna to całkowicie odnawialne źródło energii. Cała tajemnica polega na ciepłej, wręcz gorącej wodzie pod powierzchnią ziemi. Pod ziemią występują złoża gorącej wody. W Polsce takie wody mają temperaturę od 30 stopni do nawet 200 stopni Celsjusza. Można się zdziwić w jaki sposób woda może mieć temperaturę wyższą niż 100 stopni Celsjusza, ale tam pod powierzchnią występuje taka właśnie temperatura. Żeby pozyskać taką energię konieczne są badania. Gdy badania potwierdzą występowanie opłacalnych w eksploatacji wód termalnych można podjąć inwestycję. Nie jest to tanie przedsięwzięcie. Należy zrobić głęboki odwiert i umieścić w takim odwiercie specjalną pompę, która będzie pompowała na powierzchnię tę gorącą wodę. Woda będzie wydobywana energia cieplna z tej wody może być wykorzystana do ogrzania domów, wytworzenia energii elektrycznej itp. Można też bezpośrednio doprowadzać taką wodę do rur. Jednak nie może być wtedy znacznie zasolona. Jeśli jednak wykorzystuje się tylko samą ciepłotę wody powinno się wodę zwracać powrotem drugim odwiertem na ta samą głębokość.

Długowieczność

Kategoria: Bez kategorii, Tagi: , , , , , , ,

Długowieczność W naszej historii ludzie z różnych stron wielokrotnie tworzyli nowe plemiona i odnosili sukcesy. Jeśli nauczymy się rozmnażać w warunkach nieważkości, takie rozwiązanie może się sprawdzić. Jednak dwustuletnia podróż to bardzo długi okres. Naukowcy twierdzą, że trzeba by zmienić ludzki organizm. Do wybranego celu dotrą potomkowie astronautów, którzy wylecą z ziemi, chyba, że osiągniemy długowieczność. Nieśmiertelność to odwieczne marzenie ludzkości i kto wie, czy nie jesteśmy bliscy jej osiągnięcia. Część naukowców twierdzi, że znalazła receptę na nieśmiertelność. Teoria sprawdzana jest na robaku, którego DNA jest zgodne w 1/3 z ludzkim. W młodości zwierzę jest żwawe, a na starość niedołężnieje. Odnaleziony został gen, odpowiedzialny za starzenie się. Ten gen determinuje długość życia i szybkość starzenia się. Znaleziono również sposób na dezaktywację genu. Badane robaki żyły 6 razy dłużej. Znaczy to, że człowiek mógłby przeżyć 500 lat i cały czas byłby aktywny. Jednak setki lat, spędzone w statku kosmicznym nadal wydają się marnowaniem życia. Każda grupa ludzi, podążająca na inną planetę będzie musiała zmienić się w inny sposób. W ciągu 10 lat możemy odkryć możliwą do zasiedlenia planetę, za 20 lat możemy nauczyć się przetrwania w kosmosie, a być może za pól wieku nauczymy się zmieniać genetycznie nasze organizmy. Możemy mieć nadzieję, że kiedy nasi potomkowie dotrą do nowej ziemi nadal będą przypominali ludzi, a nasz gatunek przetrwa. Większość badań, przeprowadzanych przez naukowców wydaje się być dla przeciętnego człowieka emocjonującą fabułą z filmu SF. Wydaje się to być nierealne i niemożliwe. Jednakże musimy pamiętać, że nauka cały czas kroczy na przód, czego efektem są coraz to nowe osiągnięcia. Jeżeli nie dotyczy to naszego pokolenia, to będą musiały się zmierzyć na pewno następne. Prędzej, czy później proces zniszczenia planety Ziemia stanie się zupełnie realny, a aby ocalić ludzki gatunek, rzeczywiście niezbędne będzie znalezienie nowego domu. Nasuwa się jedynie pytanie: czy zdążymy, zanim jakiś globalny kataklizm pochłonie nasze wszystkie istnienia?